اگر رحمت خداوند نبود، فقر به کفر می‌انجامید!!

یادداشت روز به قلم ابوالقاسم کواکبیان؛

اگر رحمت خداوند نبود، فقر به کفر می‌انجامید!!

این روزها فقر و ناداری در کنار تورم و گرانی بیداد می‌کند و یکی از مشکلات اصلی بخش عظیمی از مردم کشور عزیزمان ناهماهنگی دخل و خرج است؛ بااین‌حال برخی از ناصحان مردم را به قناعت و تحمل سختی و فشار معیشتی تشویق می‌کنند و این در حالی است که آنان و فرزندان آنان مشکلی ندارند و با شکم سیر برای مردمی که نیمه‌گرسنه یا حتی کاملاً گرسنه‌اند، نسخه می‌پیچند و در کنارش موضوع کالابرگ الکترونیکی یا همان کوپن سابق را مطرح می‌کنند.
به‌راستی آیا مردمی که نیم قرن در پی استقلال بوده‌اند و وابستگی بیگانگان آنان را آزار می‌داده، اکنون باید وابسته به یارانهٔ معیشتی یا کالابرگ الکترونیکی باشند؟! بی‌شک آرزوی مردم ایران‌زمین در طی دهه‌های متمادی این بوده است که در همه‌ی امور اعم از توسعه و پیشرفت زیرساخت‌ها و وضعیت فردی و معیشتی در جهان مقام نخستین را داشته باشند؛ چراکه ازحیث ثروت و منابع طبیعی چندبرابر غنی‌تر از کشورهای جهان هستند. صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران هوش و استعداد هم‌وطنانمان را نادیده می‌گیرد و به‌طور مستمر از بدبختی و نکبت کشورهای دیگر و مردمانشان صحبت می‌کند و اگر یک نفر آن‌طرفِ جهان بر اثر سیل یا سونامی جان خود را از دست بدهد، سیمای ما چندین بار جزئیات کامل آن را به سمع و نظر مردم می‌رساند و این‌چنین وانمود می‌کند که مردم ایران در پر قو زندگی می‌کنند و نباید چندان گلایه‌ای داشته باشند! باید به اطلاع آن‌ها برسانیم که با اینکه تنها یک‌درصد ساکنان کره‌ی زمین در ایران ساکن‌اند، کشور ایران بیش از ۷درصد ذخایر معدنی کل جهان را دارد و صاحب ۶۸ نوع و در حدود ۵۷میلیارد تن ماده‌ی معدنی است.
معادنی چون معدن مس سرچشمه و سونگون، سرب و روی انگوران، گچ و نمک، زغال‌سنگ، کوه طلا، اورانیوم، سیلیس و شن و ماسه‌ی استان سمنان و دیگر استان‌های کشور، سنگ آهن گل‌گهر سیرجان، فیروزه‌ی نیشابور، خاک سرخ جزیره‌ی هرمز، نفت و گاز خوزستان و بسیاری از معادن و منابع دیگر، جزء ثروت عظیم مردم ایران است؛ همچنین در یک سوی کشورمان دریای مازندران قرار دارد که بزرگ‌ترین دریاچه‌ی جهان است و در جوار آن، سه استان ساحلی مهم و حاصلخیز گیلان، مازندران و گلستان بستر رودها و جنگل‌های ارزشمندی هستند و در سوی دیگر ایران، خلیج همیشه فارس و دریای عمان با صدها کیلومتر ساحل قرار دارد و اگر خوب از آن‌ها بهره‌برداری شود، بخش مهمی از مخارج ایران‌زمین تأمین خواهد شد.
این در حالی است که به‌علت ناکارآمدی مسئولان و بی‌ارزش‌شدن پول ما، گفته می‌شود برای اداره‌ی یک خانواده‌ی چهارنفری ماهانه حداقل چهل‌میلیون تومان لازم است؛ ولی شوربختانه اکثر خانواده‌ها این درآمد را ندارند و به‌سمت فقر سوق پیدا کرده‌اند! ما که یکی از نخستین کشورها در زمینه‌ی زراعت و کشاورزی بوده‌ایم، هم‌اکنون نیز به‌دلیل تنوع اقلیمی، محصولات بی‌شماری داریم؛ طوری‌که هیچ دلیلی برای فقیربودن مردممان وجود ندارد؛ حتی وظیفه‌ی دولت است که از کسانی که معلول یا ناتوان هستند، حمایت کند و این در حالی است که برخی از معلولان ازجمله نابینایان و ناشنوایان، خودشان بیشتر از حد توانشان و به‌اندازه‌ی افراد سالم کار می‌کنند!
به هر روی، حق مردم ما نیست که برای خرید احتیاجات اولیه‌ی خود چون گوشت و برنج و… مستأصل باشند و کشورشان در تورم، با بولیوی یا در آلودگی هوا، با بنگلادش، در اعتبار گذرنامه، با کنگو و در فساد اداری، با سومالی مقایسه شود و وجه رایج مملکتشان عنوان بی‌ارزش‌ترین پول جهان را یدک بکشد و از طرفی رکورددار افسردگی، نزاع خانوادگی، اعتیاد و گرفتاری‌هایی از این قبیل باشند؛ بلکه حق دارند بهترین و آبادترین سرزمین را داشته باشند و نیز در رفاه و آسایش زندگی کنند؛ لذا طبق فرمایش حضرت محمد(ص) که «اگر رحمت خدا نبود، فقر به کفر منتهی می‌شد»، دولتمردان و حکومتگران باید از جامعه‌ی اسلامی فقرزدایی کنند.

payamgooyesemnan