امروز جمعه ۴ اسفند ۱۴۰۲
یادداشت روز به قلم سید رضا هاشمی؛

میدان یا دیپلماسی کدام یک کارگشاست!؟!

در روابط بین الملل مبتنی بر منشور سازمان ملل متحد و مقاوله نامه‌ها و عهدنامه‌های بین‌المللی و غیره ، ارتباطات دولت‌ها در دو سطح کلی صورت می‌گیرد یا روابط از طریق سفارتخانه‌هاست
کد خبر: 18896
زمان انتشار: ۵ آذر ۱۴۰۲ - ۱۷:۴۴ بعد از ظهر -
111 بازدید

یادداشت روز به قلم سید رضا هاشمی؛

میدان یا دیپلماسی کدام یک کارگشاست!؟!

سخنرانی دکتر ظریف در کانون وکلای دادگستری مرا یاد حرفهایش در باب میدان و دیپلماسی انداخت و بهانه ای شد تا یادداشت زیر را بنویسم در روابط بین الملل مبتنی بر منشور سازمان ملل متحد و مقاوله نامه‌ها و عهدنامه‌های بین‌المللی و غیره ، ارتباطات دولت‌ها در دو سطح کلی صورت می‌گیرد یا روابط از طریق سفارتخانه‌هاست و یا از طریق کنسولگری‌ها. ارتباط بین دولت‌ها را سفارتخانه‌ها صورت می‌دهند و تسهیل رفت و آمد اتباع کشورها و حل مشکلات آنها به عهده کنسولگری‌هاست. بنابراین روابط دیپلماتیک و کنسولی از هم جدا هستند ، به تعبیر دیگر اگر روابط دیپلماتیک قطع شود روابط کنسولی خود به خود قطع نخواهد شد و در زمان قطع روابط دیپلماتیک ، دولت‌ها می‌توانند توافق کنند تا روابط کنسولی خود را حفظ نمایند ، در این بین در تلاش‌های ارتباط دولت‌ها اصطلاح جدیدی نیز به فضا ی سیاسی وارد شد که آن دیپلماسی میدان است. میدان ، جولانگاه ابراز قدرت سخت و توانمندی‌های دولت‌ها با سایر اجزای یک کشور همچون قبائل ، گروه‌ها ، دسته‌جات ، احزاب و مجموعه‌های سیاسی ، نظامی و حتی اقتصادی است. میدان جایی است که بیشتر از آنکه دولت‌ها را به هم وصل کند دولتی را به گروهی و دسته‌ای وصل می‌کند که آن گروه و دسته دارای قدرتی از حیث نظامی یا سیاسی یا فرهنگی و یا اقتصادی در کشور دیگر است. استفاده از میدان وقتی لازم است که از طریق دیپلماسی نتوان موضوعی را حل و فصل نمود بهره‌گیری از توانمندی‌های درون یک کشوردیگر ، به غیر از دولت‌ها در دنیای سیاست امروز ضرورتی اجتناب ناپذیر است اما باید در حدود و ثغور آن با تدبر حرکت کرد
زمانی که آمریکا یا دول استکباری عراق را اشغال کردند یعنی میدان را بر دیپلماسی ترجیح دادند آیا مشکلات با مذاکره و دیپلماسی با دولت عراق اشغال شده ، حل شد؟ یا زمانی که ۷۰ درصد خاک سوریه توسط داعش اشغال شده آیا دیپلماسی و روابط بین الملل با دولت سوریه کارساز بود؟ یا در زمانی که فلسطین هر روز توسط کشور اشغالگر قدس بمباران می‌شود مذاکره با دولت فلسطین و دیپلماسی حل کننده مصائب مردم فلسطین است. لذا می‌توان در این دنیای پرآشوب به این نکته باور داشت که گاهی درب‌های دیپلماسی و روابط بین‌الملل بسته یا نیمه بسته است و تنها مسیر مطمئن در جهت تغییرات استراتژیک ، بهره‌گیری از میدان و بازیگرانی غیر از دولت‌هاست.
با این توضیح جلسات و رفت و آمد نیروهای حزب الله و حماس و حشد الشعبی و … به کشورها و مذاکره با سران دولت‌ها و حکومت‌ها را می‌توان در قالب دیپلماسی میدان تفسیر نمود و مفید دانست ولی باید اندیشید که حدود و ثغور بهره گیری از میدان همانند حماس و حزب الله و …. چه میزان می تواند لازم باشد مخصوصا زمانی که با یک دولت اشغالگر و غیر انسانی همچون اسرائیل مواجه هستیم
هنر سیاستمداران در ایجاد توازن قدرت میدان با دیپلماسی است و همین موضوع مهم است که تفاوتها و ظرفیتهای موجود دکتر ظریف را با سایرین معین می کند

 
 
 

اشتراک گذاری
 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *